AGEING SOCIETY IN THE DEVELOPED WORLD: RECONSIDERING IN THE APPROACHES TO EDUCATION
Ключові слова:
демографічна криза, люди похилого віку, освіта людей похилого віку, старіння населення, третій вікАнотація
Несприятливі тенденції в демографічних процесах, зокрема стрімке старіння населення, створюють суспільству багато викликів політичного, економічного та соціального характеру. Згідно демографічних прогнозів ООН до 2050 р. третину всього населення у світі складатимуть люди похилого віку. Найвиразніше тенденція до старіння суспільства спостерігається у розвинених країнах світу, що пояснюється підвищенням якості і, відповідно, тривалості життя, високим рівнем соціального захисту, а також низькою народжуваністю. Одне з основних завдань суспільства – забезпечення соціальної адаптації та реадаптації людей похилого віку, збереження людського потенціалу. Людина, яка знаходиться поза суспільним і культурним життям, втрачає мотиваційну сферу, а відтак і якість життя. Теоретичні і практичні дослідження доводять, що освіта у похилому віці – ефективний адаптаційний механізм, спосіб подальшого розвитку і самореалізації особистості, тому існує нагальна потреба переосмислення ролі освіти людей похилого віку для “активного старіння” суспільства.
Посилання
2. Elderly Care in Selected European Countries / ed. by F. Gokdagan and others. – Lodz: WSINF, 2012. – 244 p.
3. Freedman M. Prime Time. – New York: Public Affairs/ Perseus, 1999.
4. Garvin D. Learning in Action. – Boston: Harvard Business School Press, 2000.
5. Global Sherpa: Internationalisation, Global Development and World Rankings from a Positive, Comparetive Perspective, http://globalsherpa.org/global development and world rankings/
6. Handbook of Aging and the Social Sciences / edited by R. H. Binstok, L K. George. – San Diego: Academic Press – 5th Ed. – 2001. – 514 p.
7. Kerka S. Universities of the Third Age: Learning in Retirement // Trends and Issues Alert. – 1999. – No. 2.
8. Lasslett P. A fresh map of life. The emergence of the third age. – Cambridge, MA: Harvard University, 1991. – p. 140–158.
9. Lasslett P. Das Dritte Alter. Historische Soziologie des Alterns. – Weinheim, 1995.
10. Midwinter E. How many people are there in the third age? // Ageing and Society. – 2005. – No. 25. – P. 9–18.
11. Moody H. R. Abundance of Life. Human Development Policies for an Ageing Society. – New York: CUP. – 1988. – 380 p.
12. Old-age dependency ratios // www.economist.com
13. Ostlund B. The revival of research circles: meeting the needs of modern aging and the third age // Educational Gerontology. – 2008. – No. 34. – p. 255–266.
14. Oxford Dictionary of Contemporary English, 2003
15. Sadler W. Changing life options: uncovering the reaches of the third age, http:// thirdagecenter.com/Changing life options pdf.
16. Rosset E. Ludzie starzy. Studium demograficzne. – Warszawa: PWE, 1967.
17. Szatur-Jaworska B., Bledowski P. and Dziegilewska M. Podstawy gerontologii spolecznej. – Warszawa: ASPRA-JR, 2006. – 324 p.
18. Swindell R. An International Prospective on the Third Age / R. Swindell, J. Thompson // Educational Gerontology. – 1995. – No.21 (5). P. 429-447.
19. Treas J. Older Americans in the 1990s and beyond // Population Bulletin. – Washington, D.C., 1995. – No. 2.
20. Working Together in an Ageing Society / ed. by P. Clarke, M. Jarosz, A. Wloszczak-Szubzda. – Age UK Milton Keynes, 2012. – 240 p.
21. Зых А. Непрерывное образование в контексте геронтологической теории. Развитие и главные идеи педагогики старения и старости, http:// lifelongeducation.ru/index.php/ru/literatura
##submission.downloads##
Опубліковано
Номер
Розділ
Ліцензія
Авторське право (c) 2014 N. CHAHRAK

Ця робота ліцензується відповідно до Creative Commons Attribution 4.0 International License.






